تبلیغات
مثل یک اتاق شلوغ - تلاش محکوم به شکست آل سعود برای بقا
 
درباره وبلاگ


اول سلام باش
همیشه دنبال درست کردن همچین وبلاکی بودم
یه منبع که بتونید چیزهایی رو که لازم دارید توش پیدا کنید
اما خیلی از وبلاگهای مشابه کم کم به سمتی رفتن که یا فی لتر شدن یا از حالت یه وبلاگ خوب و رسمی در اومدن
دوست داشتم همین کار رو توی وبلاگ اصلی م انجام بدم اما اونجا یه جورایی یه دنیای دیگه ست و دلم نمیاد که شلوع بشه
اینجا یه اتاق شلوغ هستش
فقط زحمت پیدا کردن چیزی که میخوای با خودت...
»» این وبلاگ در تاریخ 7 شهریور 92 از روی نسخه پشتیبان دوباره بازیابی شد.

مدیر وبلاگ : امید امیدی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مثل یک اتاق شلوغ
هر چیزی که بخوای
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
الولید بن طلال بن عبدالعزیز آل سعود (در تصویر) برای یک هواپیمای سفارشی ایرباس 485 میلیون دلار هزینه کرد. شرکت انگلیسی دیزاین کیو محیط داخلی و امکانات این هواپیما را طراحی کرده است.
جدیدترین بودجه اعلام شده عربستان سعودی -بزرگ‌ترین بودجه تاریخ ۸۰ ساله آل سعود- بهت و حیرت رسانه‌های مالی جهان را در پی داشت. این بودجه در حالی اعلام شده است که خبرهای ناخوشایند مداومی در مورد برنامه‌های ریاضتی از امریکا و اروپا منتشر می‌شود.
دولت ریاض قرار است ۲۱۹ میلیارد دلار به اقتصاد عربستان تزریق کند. در حالی که در دوران برنامه‌های ریاضتی به سر می‌بریم، برنامه بودجه سعودی چیزی مانند یک نظام سوسیالیسم البته در حجمی بسیار بزرگ‌تر به نظر می‌رسد.

در مقابل، واشنگتن در بخشی از توافق مربوط به پرتگاه به اصطلاح مالی خود، قصد دارد در سال جاری میلادی ۱۱۰ میلیارد دلار از هزینه‌های دولتی را کاهش دهد. فراموش نکنید که جمعیت عربستان تنها ۶ درصد جمعیت امریکا است و با این احتساب گشاده دستی و ولخرجی آل سعود بسیار گزاف و غیرعادی به نظر می‌رسد. چنین بودجه‌ای به شدت در تقابل با برنامه‌های بودجه‌ای دیگر کشورهای جهان قرار دارد؛ جهانی که به ورطه رکود اقتصادی و ورشکستی افتاده است.

دولت چین، دیگر هزینه کننده بزرگ جهان، اواخر سال گذشته اعلام کرد که حدود ۱۵۰ میلیارد دلار را به برنامه‌های جدید زیربنایی اختصاص خواهد داد؛ رقمی که به نسبت در مقابل بودجه اعلام شده عربستان ناچیز و معمولی به نظر می‌رسد.

نشریه فاینانشال تایمز به نقل از یک مقام وزارت دارایی عربستان گزارش داد، محور بودجه جدید «طرح‌های سرمایه گذاری برای رشد طولانی مدت اقتصادی و افزایش فرصت‌های شغلی برای شهروندان است».

در حالی که باراک اوباما، رئیس جمهور امریکا بخش بهداشت و درمان و آموزش و پرورش را هدف کاهش بودجه قرار داده است، در مقابل قسمت عمده هزینه دولتی عربستان یعنی چیزی حدود ۳۷ درصد (۸۰ میلیارد دلار) روی همین بخش‌ها خواهد بود. 

اما این ولخرجی آل سعود برای ۲۰ میلیون از شهروندان آن ربطی به سخاوتمندی و تلاش برای بهبود رفاه ملت عربستان ندارد بلکه بیشتر تلاشی است برای بقای سیاسی رژیم سعودی. هر چقدر این ولخرجی بیشتر باشد، نشانه بزرگ‌تری است از ناامیدی و فروماندگی حاکمان سعودی. 

از زمان آغاز اعتراضات سیاسی در سرار جهان عرب علیه حاکمان خودکامه تحت حمایت غرب آن در اوایل سال ۲۰۱۱ میلادی، دولت ریاض سال به سال هزینه‌های عمومی خود را حدود ۶۰ درصد نسبت به سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ افزایش داده است. بویژه در مارس ۲۰۱۱ ، مدت کوتاهی بعد از سقوط رژیم بن علی در تونس و مبارک در مصر و آغاز اعتراضات در بحرین زیر گوش عربستان، آل سعود یک بودجه بزرگ استثنایی به ارزش ۱۳۰ میلیارد دلار را برای امور مسکن، افزایش درآمد و حقوق بیکاری اعلام کرد.

با توجه به هزینه‌های عمومی اخیر آل سعود، ممکن است کسی انتظار داشته باشد که عربستان تبدیل به سرزمینی از فراوانی‌ها و رضایتمندی شود. چنین انتظاری از واقعیت اجتماعی بسیار فاصله دارد. عربستان سعودی همچنان عرصه تظاهرات هفتگی علیه حاکمان آن است. حقیقت این است که علی رغم اسکناس‌هایی که رژیم به سوی مردم پرتاب می‌کند، معترضان با صدای بیشتری خواستار سقوط رژیم سعودی هستند. 

موضع ظاهرا قوی مالی حاکمان سعودی در واقع حاکی از ضعف عمیق ساختاری و وجود درگیری و تنش در این کشور است. این نشانه‌ای از تناقضات گسترده در جامعه عربستان است؛ جامعه‌ای که از حاکمیت فعلی ناراضی است.

حدود ۷۰ درصد جمعیت عربستان زیر ۳۰ سال است. این واقعیت آماری با میانگین سنی خاندان سالخورده آل سعود که تحت رهبری ملک عبدالله رنجور می‌باشد، در تضاد است. تصور می‌شود محفل داخلی خاندان آل سعود متشکل از ۲ هزار نفر باشد و این چیزی حدود ۰.۱ جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهد. بیشتر آنها نوادگان و فرزندان ملک عبدالعزیر بنیانگذار عربستان سعودی هستند. مشهور است که عبدالعزیز در طول زندگی خود ۲۲ زن اختیار کرده و بیش از ۴۰ پسر داشته است که ۲۰ نفر آنها هنوز زنده هستند. 

در پی درگذشت ابن سعود در سال ۱۹۵۳، پادشاهی به فرزندان وی رسید. در نتیجه، رژیم سلطنتی ارثی آل سعود، بر این نظام استوار گشت که پادشاهی از برادری به برادر دیگر و نه از پدر به پسر به ارث برسد. ملک عبدالله ۸۹ ساله که طبق گزارش‌ها ماه گذشته در پی یک عمل جراحی ۱۸ ساعته به کما رفت، پنجمین فرزند ابن سعود است که از سال ۱۹۵۳ به پادشاهی رسیده است.

این نظام ارثی محرمانه، تخت پادشاهی را با مشکل مزمن حاکمان سالخورده روبرو کرده است. جانشین بعدی ملک عبدالله، برادر ناتنی وی یعنی شاهزاده سلمان است که اکنون ۷۶ سال سن دارد. سلمان سال گذشته بعد از مرگ شاهزاده نایف ۷۸ ساله به عنوان ولیعهد تعیین شد. خود شاهزاده نایف نیز یک سال پیش از آن بعد از مرگ شاهزاده سلطان که در اثر بیماری بلند مدت خود درگذشت، به عنوان ولیعهد عربستان تعیین شده بود. 

این نظام اشراف سالاری، رقابت و دشمنی سرسختی را بین براداران، برادران ناتنی و فرزندان آنها که در صف بعدی قدرت هستند، ایجاد کرده است.

رژیم آل سعود در تقابل مستقیم با جمعیت جوان کشور عربستان قرار دارد. اعضای روشنفکرتر خاندان حاکم در عربستان به این مسئله آگاه بوده و طی سال‌های اخیر تلاش کرده‌اند اصلاحات سیاسی و اجتماعی در عربستان اعمال شود. حاکم فعلی عربستان، علیرغم بایدهای نظام سلطنتی ارثی این کشور، تلاش کرد بواسطه برگزاری انتخابات شهرداری‌ها و شرکت دادن زنان در فرایند انتخاباتی طی دو سال گذشته، حضور مردم در فرایند سیاسی عربستان را بیشتر کند. 

حاکمان سعودی، همانطور که در آخرین برنامه بودجه این کشور مشخص است، در حال ایجاد شهرهای اقتصادی جدید و هزینه در بخش آموزش و پرورش هستند تا وابستگی اقتصاد عربستان به نفت را کاهش دهند. به عنوان مثال، چهار سال پیش، دانشگاه علوم و فناوری ملک عبدالله در استان مکه افتتاح و هدف آن تبدیل عربستان به «اقتصادی دانش محور» اعلام شد.

با وجود این، چنین طرح‌هایی نمی‌تواند شکاف‌های عمیق اقتصادی، اجتماعی و اقتصادی موجود در جامعه عربستان را پنهان کرده یا از بین ببرد. این شکاف‌ها طی چندین دهه حکمرانی نادرست خاندان آل سعود بوجود آمده‌و نمی‌تواند صرفا با هزینه‌های زیاد دولتی بی موقع و دیرشده از بین برود. مشکلات سیاسی عربستان هم از نظر ملی و هم از نظر بین المللی نظام مند و پیچیده هستند.

با وجود تلاش‌های طبقه حاکم در عربستان، اقتصاد این کشور اساسا به نفت وابسته است. بزرگترین صادر کننده نفت در جهان ۹۰ درصد درآمدهای دولتی خود را از صادرات نفت و فرآورده‌های نفتی بدست می‌آورد. عربستان همچنین به شدت به نیروی کار انسانی ارزان خود وابسته است؛ نیروی انسانی که ۸۰ درصد آن اتباع خارجی هستند. 

در مقابل، فقر و بیکاری در بین مردم عربستان گسترده است. نرخ بیکاری بین افراد بین ۲۰ تا ۳۰ سال حدود ۳۰ درصد تخمین زده شده است. در بعضی از استان‌های غیر مهم این نرخ به ۵۰ درصد نیز می‌رسد. نظام‌های ضعیف مسکن، آموزش و پرورش و بهداشت در کنار طرح‌های توسعه و دانشگاه‌ها که تنها به نفع اقلیتی معدود هستند، به چشم می‌خورند. این تناقض‌های اجتماعی صرفا باعث تشدید نارضایتی مردم و افزایش نفرت نسبت به خاندان به شدت ثروتمند و مرفه آل سعود خواهد شد. 

و در حالی که گشایش صندوق‌های پولی گسترده دولتی در سال‌های اخیر ممکن است اقدامی هوشمندانه از سوی حاکمان برای کاهش نارضایتی اجتماعی به نظر برسد، اما چیزی که ولخرجی مالی دولت عربستان به جمعیت این کشور نشان می‌دهد، میزان اختلاسی است که خاندان آل سعود تاکنون با ثروت نفتی این کشور مرتکب شده است. طبق گزارش‌ها، ملک عبدالله یکی از ثروتمندترین افراد جهان است. چهار پسر وی و شاهزادگان بی‌شمار سعودی از سرمایه گذاران بزرگ در اموال لوکس و تجملی در آمریکای شمالی و اروپا هستند و این در حالی است که بسیاری از مناطق عربستان همچنان توسعه نیافته و دورافتاده باقی مانده‌اند. 

آژانس اعتباری فیچ در مورد بودجه اعلام شده دولت عربستان می‌گوید، با وجود قدرتمند بودن جایگاه مالی این کشور، اقتصاد عربستان به شدت به درآمدهای نفتی وابسته است.

این مهم‌ترین بخش تشکیل دهنده این وضعیت بغرنج عربستان است؛ وضعیتی که فشار سیاسی روی طبقه حاکم این کشور را افزایش خواهد داد. ثروت و یا شاید بلای عربستان سعودی (نفت) به هیچ وجه در برابر مشکلات اقتصادی جهان مصون نیست. در کوتاه مدت ممکن است به نظر برسد که عربستان قادر است بزرگ‌ترین بودجه خود را عملی کند اما نتیجه آن به شدت به وضعیت ناخوش نظام سرمایه داری جهان مرتبط است. 

ولخرجی حاکمان سعودی تنها در صورتی ادامه خواهد داشت که نفت این کشور به قیمت بالایی به فروش برسد. مشکل این است که اقتصاد جهان به زانو در آمده و به زودی بهبود نخواهد یافت. ۵ مشتری اصلی نفت عربستان، کشورهای امریکا، ژاپن، چین، کره جنوبی و هند هستند. میزان تقاضای کشورهای آسیایی برای نفت عربستان بسته به این است اقتصاد صادرات محور این کشورها در امریکا برای خود مشتری دست و پا کند. رشد کند اقتصادهای آسیا گواهی است بر اینکه مشکلاتی ساختاری در جوامع امریکا و اروپایی وجود دارد؛ جوامعی که در آن فقر و بیکاری به دلیل برنامه‌های سخت ریاضتی، همه گیر شده است.

پدیده‌ای که ما اکنون در جهان شاهد آن هستیم، بحرانی تاریخی در اقتصاد سرمایه داری جهانی است. بحرانی که به دلیل اعمال بیشتر و بیشتر برنامه‌های ریاضتی علیه مردم فقر زده اروپا و امریکا، تشدید خواهد شد. فقر در اروپا و امریکا باعث تضعیف اقتصادهای صادرات محور آسیا خواهد شد و این خود گریبان اقتصاد نفتی عربستان را خواهد گرفت. 

در این صورت، تلاش حاکمان سعوی برای از بین بردن نارضایتی اجتماعی بواسطه هزینه‌های گسترده دولتی، مشکلات سختی را برای آنها به وجود خواهد آورد. در واقع، افراط در هزینه‌های دولتی به جای اینکه بقای سیاسی را برای آل سعود به ارمغان بیاورد، به احتمال بیشتر به اضمحلال و سقوط آن سرعت خواهد بخشید.

این وضعیت بغرنج در واقع بسیار یکپارچه و در هم تنیده است. از آنجا که بحران در نظام سرمایه داری جهان اساسا بحران دموکراسی است، هیچ کشوری بیش از پادشاهی مطلقه و فئودالیست عربستان سعودی از آن آسیب نخواهد دید.

فینیان کانینگام نویسنده و کارشناس ایرلندی مسائل خاورمیانه و شرق آفریقا است. پیش‌تر وی در بحرین سکونت داشت و شاهد تحولات سیاسی این کشور پادشاهی در سال 2011 و همچنین سرکوب اعتراضات دموکراسی خواهانه از سوی نیروهای عربستان سعودی بود. فینیان به دلیل انتقاد شدید از موارد نقض حقوق بشر از سوی رژیم بحرین، از این کشور اخراج شد. مقالات فینان به بیش از 17 زبان ترجمه شده است. وی اهل بلفاست ایرلند است و هم اکنون در شرق آفریقا مستقر و مشغول نگارش کتابی درباره بحرین و بیداری اسلامی می‌باشد.




نوع مطلب :
برچسب ها : عربستان، آل سعود، فینیان کانینگام، بودجه عربستان، press tv، onlinedoc،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب