تبلیغات
مثل یک اتاق شلوغ - نشانه‌های امیدوارکننده از آژانس، اروپا و آمریکا درباره پرونده ایران به چشم می‌خورد
 
درباره وبلاگ


اول سلام باش
همیشه دنبال درست کردن همچین وبلاکی بودم
یه منبع که بتونید چیزهایی رو که لازم دارید توش پیدا کنید
اما خیلی از وبلاگهای مشابه کم کم به سمتی رفتن که یا فی لتر شدن یا از حالت یه وبلاگ خوب و رسمی در اومدن
دوست داشتم همین کار رو توی وبلاگ اصلی م انجام بدم اما اونجا یه جورایی یه دنیای دیگه ست و دلم نمیاد که شلوع بشه
اینجا یه اتاق شلوغ هستش
فقط زحمت پیدا کردن چیزی که میخوای با خودت...
»» این وبلاگ در تاریخ 7 شهریور 92 از روی نسخه پشتیبان دوباره بازیابی شد.

مدیر وبلاگ : امید امیدی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مثل یک اتاق شلوغ
هر چیزی که بخوای
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
محقق دانشکده «وودرو ویلسون» دانشگاه پرینستون:
نشانه‌های امیدوارکننده از آژانس، اروپا و آمریکا درباره پرونده ایران به چشم می‌خورد

خبرگزاری فارس: سخنگوی اسبق مذاکره‌کنندگان هسته‌ای ایران معتقد است که اگر در نشست 15 ژانویه ایران و قدرت‌های جهانی گشایشی حاصل شود، تهران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز در نشست روز بعد می‌توانند به توافق برسند.

خبرگزاری فارس: نشانه‌های امیدوارکننده از آژانس، اروپا و آمریکا درباره پرونده ایران به چشم می‌خورد

به گزارش فارس، سید حسین موسویان، محقق دانشکده «وودرو ویلسون» دانشگاه پرینستون و سخنگوی سابق مذاکره‌کنندگان هسته‌ای ایران در مطلبی که با عنوان «بستن پرونده هسته‌ای ایران» در پایگاه خبری-تحلیلی «المانیتور» منتشر شده، می‌افزاید: 6 تا 24 ماه آینده حیاتی‌ترین دوران برای روابط ایران و آمریکا هم درباره مسئله هسته‌ای و هم روابط ایران و آمریکا خواهد بود.

11 سال مذاکرات دیپلماتیک درباره پرونده هسته‌ای ایران با شکست مواجه شده است. در حالیکه قدرت‌های جهانی و ایران در حال کار بر روی برگزاری سریع نشست بعدی هستند، مسئله اصلی این است که آیا امکان دستیابی به توافقی ملموس وجود دارد؟

در دوران ریاست جمهوری اوباما جامع‌ترین و تنبیهی‌ترین اقدامات علیه ایران اعمال شد و این در حالی است که ایران در پاسخ به آنها برنامه هسته‌ایش را سرعت بخشید. ایران اکنون بیش از 7 تن اورانیوم با غنای پایین را انباشته و همین مسئله منجر به افزایش نگرانی‌های غرب شده که اگر ایران بیش از این اورانیوم را غنی‌ کند قادر به تولید تسلیحات هسته‌ای خواهد بود.

* نشانه‌های امیدوارکننده از آژانس اتمی، اروپا و آمریکا به چشم می‌خورد

تازه‌ترین دیدار آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از تهران در 13 دسامبر 2012 که از آگوست 2005 تاکنون انجام نشده بود، چشم‌اندازی امیدوارکننده را از توافق برای حل ابهامات فنی باقیمانده درباره برنامه هسته‌ای ایران ایجاد کرد.

«هرمن ناکارتس»، معاون مدیر کل آژانس اتمی پس از بازگشت از تهران به وین گفت: «ما توانستیم پیشرفت‌هایی حاصل کنیم... ما انتظار داریم رویکرد ساختاری را نهایی کرده و کمی بعد آن را اجرا کنیم... گفت‌وگوهای بیشتر با ایران قرار است روز 16 ژانویه انجام شود.» نشانه‌های مشابهی نیز از آمریکا دریافت شده که شامل اظهارات مثبت‌تری می‌شود.

هیلاری کلینتون، وزیر خارجه سابق آمریکا، تاکید کرد: «ما در حال حاضر عمیقا درگیر رایزنی‌هایی با همکارانمان در گروه 1+5 هستیم تا به ایرانیها پیشنهاداتی را در نشست بعدی ارائه کنیم که روشن کند زمان رو به اتمام است و باید جدی باشیم. دراینجا مسائلی هستند که دوست داریم با شما بحث کنیم و انتظار اقدام متقابل را از سوی شما داریم... ما از ابتدا این مسئله را برای ایرانیها روشن کردیم که با بحث‌های دوجانبه موافقیم.»

اروپاییها نیز با حصول توافق امیدوارند. «کاترین اشتون»، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا پس از گفت‌وگو با همتای ایرانیش بیانیه‌ای صادر کرد و گفت: «امیدواریم به زودی توافقی با ایران درباره چگونگی ادامه گفت‌وگوها حاصل شده و پیشرفت عینی برای از بین بردن نگرانی‌های بین‌المللی و یافتن راه حلی دیپلماتیک ایجاد شود.»

این خوش‌بینی بیشتر به دست بازتر اوباما پس از انتخاب مجدد موفقیت‌آمیزش نسبت داده شده که با گفت‌وگوهای اخیر میان تهران و واشنگتن همراه شده است. اما من برغم نظرات مثبت اخیر و خوش‌بینی افزایش یافته درباره پرونده هسته‌ای ایران نگرانی‌های زیادی دارم.

 

* گشایش در نشست ایران و قدرت‌های جهانی توافق با آژانس اتمی را نیز ممکن می‌کند

مسئله اول به رسمیت شناختن این مسئله است که ماموریت آژانس اتمی فنی است اما پرونده هسته‌ای ایران به یک مسئله سیاسی تبدیل شده است. بنابراین همانطور که پیش از این نیز گفتم ایران و گروه 1+5 ابتدا باید پیش از دیدار آینده آژانس اتمی از تهران به توافقی سیاسی دست یابند. آنگونه که دریافته‌ام نشست احتمالی آینده ایران و 1+5 قرار است 15 ژانویه انجام شده و نشست آژانس اتمی در تهران نیز قرار است روز پس از آن برگزار شود.

این زمانبندی نشان می‌دهد که اگر ایران و 1+5 بتوانند در این نشست درباره بسته پیشنهادی به توافق برسند، ایران نیز طبعا خواهد توانست روز 16 ژانویه با آژانس اتمی به توافق برسد. این همان گشایش فوق‌العاده‌ای است که همه سالها در انتظارش بودند.

دوم اینکه ایران و 1+5 باید مذاکرات خود را اولویت‌بندی کرده و پیش از بحث درباره فعالیت‌های ادعایی تسلیحاتی ایران به توافقی درباره مسئله غنی‌سازی برسند. مسائل مربوط به بعد احتمالی نظامی آژانس مربوط به گذشته است و نباید مانع پیشرفت در آینده شود. تا زمانی که 1+5 بر فعالیت‌های گذشته متمرکز باشد، ایران به پرونده هسته‌ایش به عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف هسته‌ای غرب و نه راه حلی برای بحران کنونی می‌نگرد.

نکته سوم مهم مربوط به اقدامات متقابل است. هر دو گروه باید برای شکستن بن‌بست کنونی اقدامات متقابل متناسبی را انجام دهند. این مسئله که دیپلماتهای 1+5 با به روز کردن بسته پیشنهادی مه 2011 ارائه شده به ایران در بغداد موافقت کردند، امیدوارکننده است.

این بسته از تهران می‌خواست تا تولید اورانیوم 20 درصد غنی‌شده را متوقف کرده، تاسیسات فوردو را تعطیل کند و مواد انبارشده خود را به خارج از کشور بفرستد؛ در عوض آنها نیز قطعات یدکی هواپیماهای مسافربری را به ایران ارائه کنند. من این راهبرد غرب را به دادن بادام در ازای الماس تشبیه می‌کنم.

 

* شکست مذاکرات با قدرت‌های جهانی ضربه مهلکی به روابط ایران و آژانس خواهد بود

پیش‌نویس بسته آماده شده توسط آمریکا و اروپا شامل تغییراتی جزئی در بسته شکست‌خورده‌ای است که ماه مه گذشته در بغداد به ایران ارائه شد. به همین دلیل است که روسها بر ارائه بسته‌ای واقع‌گرایانه‌تر، بازنگری‌شده و سخاوتمندانه‌تر به ایران در مذاکرات آینده تاکید دارند. اگر غربی‌ها تنها به تغییر ظاهری پیشنهاد گذشته‌شان بپردازند، این بن‌بست ادامه خواهد یافت.

اگر مذاکرات آینده ایران و 1+5 شکست بخورد ضربه مهلکی به روابط ایران و آژانس اتمی خواهد بود و پایانی بر آغاز سیاست تعاملی اوباما خواهد بود. این شکست به جنگ‌طلبان در تل‌آویو و واشنگتن فرصت درخواست تحریم‌های فلج‌کننده بیشتر علیه ایران و سوق دادن آمریکا به سوی حمله نظامی علیه کشوری با 75 میلیون جمعیت را می‌دهد.

نیازی مبرم برای پیشرفت در مذاکرات آتی وجود دارد. همه گروهها مسئولیتی تاریخی برای حل مناقشه درباره پرونده هسته‌ای ایران از طریق دیپلماسی در عرض یک سال آینده را دارند. بر اساس تجربه من، عوامل زیر می‌تواند گشایشی را در مذاکرات آینده بین ایران و 1+5 ایجاد کند.

 

* اتحادیه اروپا تحریم‌های بانکی و نفتی را لغو کند

اول اینکه ایران با محدودیت برنامه غنی‌سازیش موافقت کند. ایران می‌تواند غنی‌سازی 20 درصد را متوقف کرده و غنی‌سازی خود را در حد 5 درصد نگه دارد، سطحی که نیازهای داخلی این کشور را برآورده می‌کند. این گام از طرف ایران، گامی فراتر از ملزومات ان‌پی‌تی و یکی از شرایط بزرگ 1+5 است و گام بزرگی در کاهش تنش‌ها با قدرت‌های جهانی محسوب می‌شود.

علاوه بر این، ایران می‌تواند حتی فراتر از این رفته و با «ابتکار ذخایر در حد صفر» موافقت کرده و اورانیوم غنی‌شده اضافه‌تر از نیازهای داخلی خود را صادر کرده یا تبدیل کند. این اقدام به 1+5 هدف و تضمین‌های محسوسی درباره عدم انحراف برنامه هسته‌ای ایران می‌دهد. 1+5 برای دستیابی به رویکردی مثبت باید به تناسب این اقدامات ایران گام‌هایی را بردارد. به نظر من اتحادیه اروپا باید تحریم‌های یکجانبه علیه بانک مرکزی ایران و صنعت نفت این کشور را لغو کند.

 

* قدرت‌های جهانی حق غنی‌سازی ایران را بپذیرند

دوم اینکه اگر ایران با اجرای پروتکل الحاقی موافقت کند تعهد خود به بالاترین حد شفافیت در جهان را نشان داده است. این یکی از ملزومات آژانس اتمی و شورای امنیت سازمان ملل و اقدامی مهم در جهت اعتمادسازی است. بر اساس قانونی که مجلس ایران تصویب کرد، 1+5 باید در عوض حق مشروع ایران برای غنی‌سازی را بر اساس ان‌پی‌تی بپذیرد و ایران در عوض بالاترین حد شفافیت را با اجرای پروتکل الحاقی خواهد داشت.

 

* پرونده هسته‌ای ایران باید به حالت عادی درآید

سوم اینکه ایران برطرف کردن نگرانی‌های آژانس اتمی درباره ابعاد احتمالا نظامی برنامه هسته‌ایش را بپذیرد که یکی از درخواست‌های اصلی 1+5 و آژانس اتمی است. این مسئله نیازمند آن است که ایران به آژانس اجازه دسترسی به تاسیساتی را بدهد که فراتر از تعهداتش بر اساس ان‌پی‌تی و پروتکل الحاقی هستند- گامی که هیچ عضو دیگر ان‌پی‌تی آماده پذیرش آن نبوده است. در عوض 1+5 نیز باید تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل را به حال تعلیق درآورده و در نهایت پرونده هسته‌ای ایران را به محض اینکه همه ابهامات فنی آژانس اتمی برطرف شد، به حال عادی درآورد.

 

* آمریکا و غرب تحریم‌های هسته‌ایشان را لغو کنند

چهارم اینکه ایران با محدود کردن توان غنی‌سازیش در راستای تعهدات روسیه به فراهم کردن سوخت برای نیروگاه هسته‌ای بوشهر موافقت کند. ایران با محدود کردن داوطلبانه توان غنی‌سازیش حسن نیتی غیرمنتظره را نشان خواهد داد که بار دیگر فراتر از ملزومات ان‌پی‌تی است. در عوض آمریکا و غرب نیز باید تحریم‌های یکجانبه هسته‌ایشان علیه ایران را لغو کنند.

به نظر من، این اقدامات ابتکار «بیشتر برای بیشتر» را نشان می‌دهد که «راه حلی آبرومندانه» و نتیجه‌ای «برد-برد» را برای ایران و قدرت‌های جهانی به همراه خواهد داشت. اگر همه گروهها حسن نیت داشته باشند، قادر خواهند بود «طرحی گام‌ به گام» را از میان چهار عنصر بالا به سوی پایانی صلح‌آمیز برای بحران هسته‌ای ایران تدوین کنند.





نوع مطلب :
برچسب ها : برنامه هسته ای ایران، غرب، تحریم امریکا، امریکا، ایران، فارس نیوز، onlinedoc،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب