تبلیغات
مثل یک اتاق شلوغ - مطالب ابر بحران سوریه
 
درباره وبلاگ


اول سلام باش
همیشه دنبال درست کردن همچین وبلاکی بودم
یه منبع که بتونید چیزهایی رو که لازم دارید توش پیدا کنید
اما خیلی از وبلاگهای مشابه کم کم به سمتی رفتن که یا فی لتر شدن یا از حالت یه وبلاگ خوب و رسمی در اومدن
دوست داشتم همین کار رو توی وبلاگ اصلی م انجام بدم اما اونجا یه جورایی یه دنیای دیگه ست و دلم نمیاد که شلوع بشه
اینجا یه اتاق شلوغ هستش
فقط زحمت پیدا کردن چیزی که میخوای با خودت...
»» این وبلاگ در تاریخ 7 شهریور 92 از روی نسخه پشتیبان دوباره بازیابی شد.

مدیر وبلاگ : امید امیدی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مثل یک اتاق شلوغ
هر چیزی که بخوای
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
روزنامه نیویورک تایمز آمریکا در گزارشی با اذعان به شکست راهبرد آمریکا در سوریه نوشت: مشارکت ایران و روسیه تنها راه دستیابی به صلح در سوریه است.
روزنامه «نیویورک تایمز» با انتشار یادداشتی به قلم «آناتول لیون» استاد دپارتمان مطالعات جنگ کالج لندن، به دولتمردان آمریکایی توصیه کرده است که در سیاست‌های خود به این واقعیت که تنها راه یافتن راه حلی مسالمت‌آمیز برای بحران سوریه، مشارکت روسیه و ایران است، نوشته است آمریکا باید مخالفت‌های خود با این دو کشور را نیز به صورتی محترمانه مطرح کند و از رفتارهای «متکبرانه» و «ریاکارانه» در قبال آنها دست بردارد.
در ادامه این یادداشت آمده است: تنها راهی که بتوان از تجزیه کشور سوریه در بلند مدت جلوگیری کرد، رسیدن به راهکاری است که در آن حق تمام گروه‌های مختلف قومی و مذهبی درنظر گرفته شده باشد. واضح است که مشارکت روسیه، ایران و عراق در دستیابی به چنین راهکاری، ضروری است.
این عضو ارشد بنیاد آمریکای جدید با بیان اینکه آمریکا باید فعلا از توجیه کردن ابعاد اخلاقی اقدام نظامی علیه سوریه دست بردارد، توجه دولت را به دو نکته جلب می‌کند.
وی در توضیح این نکات می‌نویسد: اولین نکته این است که واهمه روسیه از تبعات پیروزی شورشی‌ها، نه نادرست است و نه غیرمنطقی. بلکه حتی این نگرانی‌ای است که ذهن بسیاری از تحلیلگران سازمان «سیا»، وزارت خارجه آمریکا و اسرائیل را نیز به خود مشغول کرده است.
دومین نکته این است که در سال 1988 زمانی که «صدام» در حلبچه در برابر نیروهای ایرانی و مخالفان کُرد از سلاح شیمیایی استفاده کرد، آمریکا برای آنکه به ایران در جنگ با عراق کمک نکرده باشد، در برابر این حمله سکوت اختیار کرد.
لیون با بیان اینکه بحران سوریه، به دلیل روابط روسیه با حزب «بعث» و همچنین ایران، از اهمیت فوق‌العاده‌ای برای مسکو برخوردار است، نوشته است: یکی از تبعات به شدت منفی تشدید بحران در سوریه، تضعیف احتمال باز شدن راه مذاکره با ایران است که اخیرا با روی کار آمدن «حسن روحانی» به عنوان رئیس‌جمهوری میانه‌رو، قوت گرفته بود.
نویسنده این یادداشت سپس نسبت به تبعات وخیم تشدید «اتحاد ضد ایرانی آمریکا با کشورهای دیکتاتوری عرب حامی مخالفان مسلح سوری» هشدار داده و نوشته است:‌ این اتحاد به هیچ وجه با ارزش‌های سکولار و دموکراتیک آمریکا، با تعهد این کشور به اتحاد با کشور شیعی عراق و همچنین امید آمریکا برای پیشرفت در روابط با جهان اسلام، سنخیتی ندارد. حمایت برخی از این کشورها از گروه‌های تندرو، امنیت ملی آمریکا را در معرض تهدید قرار می‌دهد و تنفر آنها از تفکر شیعی، موجب تشدید درگیری‌های مصیبت‌بار در خاورمیانه می‌شود.
به گزارش فارس، «آناتول لیون» در پایان با بیان اینکه دستیابی به صلح در سوریه دشوار است، در مورد راهکار بلند مدت برای این موضوع می‌نویسد: با این حال، ابعاد اصلی راهکار بلند مدت صلح در سوریه، از پیش معلوم است و آن هم لزوم مشارکت ایرانی‌ها و روس‌هاست. واشنگتن در حالی که تلاش می‌کند با استفاده از قوای نظامی علیه تسلیحات شیمیایی پیامی روشن به دمشق و دیگر دولت‌ها بدهد، باید همزمان تلاش‌هایش جهت رسیدن به مبنایی دیپلماتیک برای راه حل احتمالی را نیز دوچندان کند.
از سوی دیگر؛ پایگاه صهیونیستی دبکا نزدیک به منابع نظامی و اطلاعاتی رژیم صهیونیستی نیز در گزارشی که به اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا که به ارجاع طرح حمله به سوریه اختصاص داشت،‌تصریح کرد: اوباما با این سخنان خود، نه تنها بار دیگر حمله نظامی به سوریه را لوث کرد بلکه رژیم صهیونیستی را در 4 حوزه به دردسر انداخت:
1- بلوک سیاسی ایران- سوریه- حزب‌الله تقویت شد؛
2- تهران می‌تواند بدون هراس از دخالت آمریکا به برنامه هسته‌ای خود ادامه دهد؛
3- حزب‌الله اکنون می‌تواند از حمایت خود از بشار اسد خوشحال باشد؛
4- بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، تلاش‌های 6 ساله خود برای دستیابی به تفاهم با باراک اوباما را شکست خورده یافت.




نوع مطلب : حمله به سوریه، سوریه، امنیتی، 
برچسب ها : امریکا، ایران، حمله به سوریه، بحران سوریه، جنگ،
لینک های مرتبط :



آیا اسرائیلی‌ها سعی دارند ما را به جنگ جهانی سوم بکشانند؟


این پرسشی است که این روزها از سوی عناصر «وطن‌پرست» ارتش امریکا و جوامع اطلاعاتی این کشور و همچنین ارتش و جوامع اطلاعاتی کشورهای دیگر جهان مطرح می‌شود.

اسرائیلی‌ها با ادعای اینکه می‌دانند چه کسی حمله شیمیایی دمشق را انجام داده است سهوا نقش احتمالی خود در این حمله پرچم دروغین را آشکار کردند. از زمان انتشار خبر حمله شیمیایی سوریه، اسرائیلی‌ها فریاد برآورده‌اند که اسد «خطوط قرمز» اوباما را رد کرده است و سپس مداخله‌ی امریکا را خواستار شدند.

اما چرا دولت سوریه که به تازگی پیروزی‌های عظیمی در برابر شورشیان تحت حمایت خارج کسب کرده است باید بخواهد با به راه انداختن یک حمله شیمیایی گسترده، آن هم درست هم زمان با ورود بازرسان تسلیحات شیمیایی سازمان ملل در دمشق خود را گرفتار کند؟ آیا باید باور کنیم که بشار اسد تا این حد احمق است؟

هرچه می‌خواهند درباره اسد بگویند اما او نه احمق است و نه تمایلی به خودکشی دارد.

برای حل معمای این جنایت، درست مانند دیگر جنایت‌ها ابتدا باید دریابیم که چه کسی ابزار، انگیزه و فرصت این حمله را در اختیار داشته است.

اجازه دهید ابتدا از موضوعِ انگیزه شروع کنیم. اسد هیچ‌گونه انگیزه‌ای برای انجام یک حمله شیمیایی بزرگ نداشته و گفتنی است که در عوض انگیزه‌ای قوی برای انجام ندادن آن داشته است.

پس چه کسی انگیزه داشته است؟ یا شاید بهتر باشد از خود بپرسیم چه کسی از این حمله «سود» می‌برده است؟

پاسخ این است؛ اسرائیل و هم‌پیمان آن یعنی گروه تروریستی القاعده.

اسرائیل و القاعده یک هدف ژئو-راهبردی مشترک دارند؛ بی‌ثباتی خاورمیانه. هر دویِ آنان می‌خواهند کشورهای عربی موجود در خاورمیانه را از میان ببرند و کار خود را نیز با سوریه آغاز کرده‌اند.

اسرائیل می‌خواهد به واسطه‌ی بدل کردن کشورهای بزرگی همچون سوریه به مناطقِ کوچکِ قومی و فرقه‌ای، خاورمیانه را تکه تکه کند. چنین چیزی دست کم از زمان انتشار طرح «اودد یینون» در دهه ۷۰ میلادی هسته‌ی دکترین راهبردی اسرائیل بوده است. بی‌ثباتی کنونی سوریه در درجه اول نقشه اسرائیل است؛ بخشی از طرح موسوم به ویرانی «هفت کشور در طول پنج سال» که به گفته ژنرال وزلی کلارک طرح نو محافظه‌کاران پس از واقعه۱۱ سپتامبر بود.

القاعده نیز مانند اسرائیل می‌خواهد کشورهای عربی موجود در منطقه را نابود کند. این گروه می‌گوید هدف نهایی‌اش یک جهان اسلامی متحد است. اما نشانِ القاعده آنچنان در جهان اسلام و جهان عرب منفور است که ایده‌ی جهانی تحت رهبری القاعده به واقع مضحک می‌نماید. تنها کاری که القاعده می‌تواند انجام دهد آن است که در خدمت اسرائیلی‌ها و دست‌نشانده‌های امریکایی و سعودی آنان باشد و در تخریب کشورهای مسلمان کمک کند.

از این رو، اسرائیل و همراهانش در عربستان سعودی و امریکا برای بی‌ثباتی سوریه و مصر با یکدیگر همکاری می‌کنند؛ مصری که در آن السیسی، شخصِ دست‌نشانده اسرائیل دموکراسی را تخریب کرد و حکومتی حتی دیکتاتورتر و بی‌رحم‌تر از آنچه حسنی مبارک رویایش را در سر می‌پروراند بنا نهاد.

حمله شیمیایی در دمشق آشکارا اقدام صهیونیست برای دخیل کردن امریکا در بحران سوریه بود. اسرائیلی‌ها، یعنی استادانِ بزرگ جهان در زمینه به راه انداختن حملات تروریستیِ پرچم دروغین، ابزار، انگیزه و فرصت این کار را داشتند.

نباید فراموش کنیم که اغلب حملات سهمگین و بزرگ در سوریه از جمله بمب‌های سنگرشکن و بمباران‌های شدید، همه از حملاتی بوده‌اند که از سوی اسرائیل برای کمک به شورشیان القاعده طراحی شدند. اسرائیل مقادیر زیادی گاز سمی دارد و توانایی‌اش را در به راه انداختن حملات تروریستی گسترده و مقصر شناختن دشمنان عربش به اثبات رسانده است. از این رو، هر گونه حمله‌ی بزرگ و غیرطبیعی در سوریه که سود آن به شورشیان القاعده که تحتِ حمایتِ اسرائیل قرار دارند، می‌رسد باید حمله‌ای از سوی رژیم صهیونیستی در نظر گرفته شود، مگر آنکه خلاف آن به اثبات برسد.

همانگونه که جف گیتز توضیح می‌دهد، اسرائیلی‌ها استاد به راه انداختن بازی هستند. آنان می‌دانند که نسبت دادن یک حمله شیمیاییِ پرچم دروغینِ بزرگ به بشار اسد، راه خوبی برای تحریک امریکا و حمله هوایی به سوریه است. چرا؟ زیرا دولت امریکا که از سوی بانکداران رژیم صهیونیستی و عوامل نفوذی آن حمایت مالی می‌شود هرگز حملات پرچم دروغین اسرائیل را افشا نمی‌کند، حتی هنگامی که مانند ماجرای لاون، حمله به یو اس اس لیبرتی و واقعه ۱۱ سپتامبر، قربانی این حملات امریکایی‌ها باشند.

اما، اسرائیلی‌ها همچنین می‌دانند که روسیه «خط قرمز» مخصوص به خود را در سوریه کشیده است. روسیه حملات هوایی گسترده غربی‌ها بر ضد سوریه را تاب نخواهد آورد و تغییر رژیم تحمیل شده از سوی آنان را نخواهد پذیرفت.

روسیه در حال حاضر نیز گفته است که حمله شیمیایی در سوریه پرچم دروغینی بر ضد بشار اسد است. چین نیز، ضمن تایید سخن روسیه اشاره کرده است که ادعاهای مربوط به حمایت اسد از حملات شیمیایی با دروغ‌های جورج بوش در سال ۲۰۰۳ درباره وجود سلاح کشتار جمعی در عراق قابل مقایسه است.

خود اسد نیز گفته است که به هرگونه حمله هوایی از سوی غرب پاسخ خواهد داد و انتقامی جانانه از اسرائیل خواهد گرفت. وی می‌داند که دشمن حقیقی در این بین کیست.

عراق، ایران و لبنان از سوریه پشتیبانی می‌کنند و در برابر اسرائیل می‌ایستند. مقامات ایران به اتفاق گفته‌اند که اسرائیل «اولین قربانی» هرگونه حمله غربی به سوریه خواهد بود.

خلف المفتاح، یکی از مقامات سوریه گفته است: «ما تسلیحات راهبردی داریم و قادر به پاسخگویی هستیم.»

بنابراین، هرگونه مداخله از سوی غرب بر ضد اسد به بارانی از بمب بر سر تل‌آویو بدل خواهد شد. تمامِ خاورمیانه (منظورم مردم است، و نه دولت‌ها) برای حمایت از کشورها و بازیگران غیردولتی که اسرائیل را بمباران می‌کنند، به صف خواهند شد.

روسیه از سوریه حمایت خواهد کرد؛ چین دست کم حمایت معنوی و مادی خود را ارائه خواهد کرد.

امریکایی‌ها و اروپایی‌ها، که تحت سیطره‌ی لابی‌های صهیونیست قرار دارند خود را تحت فشار بسیار زیادی خواهند یافت.

خطر رانده شدن جهان به جنگ جهانی سوم وجود دارد.

چرا؟ چون اعتبار اسرائیل به سر آمده است و این رژیم نیز تمایلی به تسلیم شدن ندارد. رژیم آپارتاید صهیونیست به لحاظ جمعیتی ناپایدار و منفور است و تقریبا از سوی تمام خاورمیانه غیرقانونی شمرده می‌شود و بسیاری از مردم در سراسر جهان نیز با آن مخالف هستند. به همین خاطر است که سران اسرائیلی آنقدر دیوانه بودند که خطر به راه انداختن حمله پرچم دروغین ۱۱ سپتامبر را به جان بخرند؛ آنان با خود اندیشیدند که با انجام این کار چیزی برای از دست دادن ندارند و اینکه تنها امیدشان برای دستیابی به «اسرائیلی بزرگ‌تر» با تحریک غرب برای برپایی جنگی تمام عیار بر ضد دشمنان رژیم صهیونیستی محقق می‌شود.

اما اکنون، شمار فزاینده‌ای از مردم جهان داستان رسمی واقعه ۱۱ سپتامبر را رد می‌کنند، افشای اجتناب‌ناپذیر حقیقت درباره ۱۱ سپتامبر اکنون زلزله‌ای است که با حرکت آهسته و آرام امپراتوری امریکا و صهیونیست را به زیر می‌کشد.

بنابراین، صهیونیست‌ها بار دیگر دست به قماری بزرگ می‌زنند. آنان امید دارند که سوق دادن جهان به مرز جنگ جهانی سوم و یا فراتر از آن بتواند طرح آنان برای «اسرائیلی بزرگ‌تر» را نجات دهد. یک جنگ بزرگ به صهیونیست‌ها این بهانه را می‌دهد که غیر یهودها را از سرزمین تاریخی فلسطین بیرون بکشند و پاکسازی قومی‌ای را که از سال ۱۹۴۸ آغاز کرده‌اند به پایان برسانند و «بمب جمعیتی» را خنثی کنند. از زمانی که تحلیل رفتن هر ساله‌ی قدرت صهیونیست‌ها و دست‌نشانده‌های امریکایی آنان آغاز شده است، افراطی‌ها قصد دارند اکنون در این نبرد بزرگ بجنگند و هنوز هم گمان می‌کنند که در این میان سودی برای آنان وجود است.

به نظر می‌رسد پرچم دروغین حمله شیمیایی در سوریه از زمان واقعه ۱۱ سپتامبر بزرگترین تلاش اسرائیل برای «درگیری تمدن‌ها» باشد. این مرتبه، جهان یا باید هر چه سریع‌تر حقیقت را آشکار کند و یا خطر نابود شدن نه تنها میلیون‌ها، بلکه ده‌ها و یا صدها تن را به جان بخرد.

مترجم: پروانه کریمی





نوع مطلب : حمله به سوریه، سوریه، امریکا، نظامی، سیاسی، تحلیل، بحران سوریه، 
برچسب ها : بحران سوریه، امریکا، رژیم صهیونیستی، حمله به سوریه، دکتر کوین برت، پروانه کریمی،
لینک های مرتبط : لینک به منبع،



تصویر آرشیوی از شبه نظامیان مورد حمایت خارج در سوریه


مجلس عوام انگلیس روز پنج‌شنبه با رای قاطع، مانع از وارد شدن انگلیس به جنگ با سوریه شد.


پس از این رای دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس اعلام کرد با توجه به رای نمایندگان مردم انگلیس در مخالفت با مشارکت این کشور در جنگ محدود علیه سوریه، دولت به هیچ وجه وارد درگیری نظامی در سوریه نخواهد شد.

پیش از این انگلا مرکل صدراعظم آلمان نیز در مذاکرات تلفنی با ولادمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه گفته بود دولت آلمان از اقدام یک‌جانبه خارج از چهارچوب سازمان ملل علیه سوریه حمایت نخواهد کرد.

در همین حال، نخست وزیر ایتالیا نیز با هرگونه اقدام نظامی شتاب‌زده علیه سوریه خارج از سازمان ملل مخالفت کرده است.

در واقع انگلیس، آلمان و ایتالیا به عنوان اصلی‌ترین متحدان آمریکا به دلیل آن که می‌دانند شروع جنگ علیه سوریه به منافع بلند مدت آن‌ها در منطقه خاورمیانه صدمه خواهد زد، از هم‌سویی با ماجراجویی‌های آمریکا خودداری کرده‌اند.

در این راستا، رهبران اکثر کشورهای مؤثر جهان با بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل هم صدا هستند که همه باید منتظر نتایج تحقیقات بازرسان سازمان ملل باشند، چرا که هنوز مشخص نیست دقیقا جنایتِ به کارگیری سلاح‌های شیمیایی در حومه دمشق کار چه کسانی بوده است؟ 

استناد مقام‌های آمریکایی به منابع اطلاعاتی خود برای مقصر اعلام کردنِ دولت دمشق، با توجه به سوابق این منابع اطلاعاتی در طرح ادعای دروغ وجود سلاح‌های کشتار جمعی در عراق، برای جامعه جهانی قابل اتکاء و استناد نیست.

حقوق‌دانان بین‌المللی نیز می‌گویند چه کسی به دولت ایالات متحده این مجوز را داده است که با این همه سوابق در جنگ افروزی، نقش منجی عدالت را بازی کند؟

تجربه جنگ‌های افغانستان، عراق و لیبی به خوبی این نکته را به اثبات می‌رساند که مداخله نظامی، تر و خشک را با هم می‌سوزاند، زیرا معلوم نیست مسببان اصلی کاربرد تسلیحات شیمیایی از طریق اقدام نظامی تنبیه شوند.

تجربه نشان می‌دهد در حملات موشکی حتی اگر محدود هم باشد، انسان‌های بیگناه بیشتر در معرض خطر نابودی قرار می‌گیرند؛ چنان که قربانیان حملات هواپیماهای بی‌سرنشین آمریکایی در افغانستان و پاکستان طی چند سال اخیر، عمدتا غیرنظامی بوده‌اند. 

تحلیلگران سیاسی بر این نکته تاکید دارند که عاملین جنایات علیه بشریت را می‌توان در دادگاه بین‌المللی جنایتکاران جنگی در لاهه محاکمه و مجازات کرد؛ وقتی می‌توان بر مبنای گزارش بازرسان سازمان ملل جنایتکاران را شناسایی کرد، برای مجازات آنها و جلوگیری از تکرار چنین جنایات هولناکی، چه نیازی به اقدام نظامی آن هم از طریق حملات کور موشکی است؟ 

از سال ۲۰۰۱ که دادگاه بین‌المللی رسیدگی به جنایات جنگی رسما کار خود را در لاهه هلند آغاز کرد، این امکان فراهم شده است تا به جای محاکمه دولتها که در جای خود لازم است، افراد خاطی حتی اگر رهبران یا رؤسای جمهور کشورها باشند، در دادگاهی بین‌المللی محاکمه شوند و زمینه برای مجازات آنها فراهم گردد.

بنابر این آمریکا برای توجیه اقدام تجاوزکارانه علیه سوریه یا هر کشور دیگر نمی‌تواند به حقوق بشر متوسل شود، زیرا راهکارهای بسیاری وجود دارد تا مانع از اقدام نظامی و افروختن جنگی جدید در منطقه راهبردی خاورمیانه بشوند که معلوم نیست ابعاد آن آن طور که اوباما می‌گوید، محدود بماند.

با در نظر گرفتن همه جوانب موضوع نمی‌توان به استناد آن که شورای امنیت سازمان ملل به علت مکانیزم تصمیم‌گیری معیوبی که دارد و نمی‌تواند به تصمیم قاطع درباره راهکارهای مناسب در سوریه برسد، اقدام نظامی یک جانبه از سوی آمریکا را توجیه کرد. 

دقیقا به همین علت آمریکا حتی در میان متحدان خود منزوی شده است، به نظر می‌رسد اوباما از یکسو می‌خواهد برای وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) زمینه‌ای فراهم کند تا موضوع خط قرمز آمریکا درباره به کارگیری سلاح‌های شیمیایی توسط دولت سوریه توجیه شود، از سوی دیگر اسرائیل که به یک سوریه ضعیف‌شده نیازمند است، خود را در معرض تهدید جدی می‌بیند، زیرا می‌داند درصورت جنگ آمریکا علیه سوریه، ممکن است دولت دمشق برای مقابله با تجاوز موشکی آمریکا، تل آویو یا سایر مراکز حساس نظامی و هسته‌ای این رژیم را هدف حمله قرار دهد.

درصورت بروز چنین جنگی بی‌شک ابعاد خطرناک آن غیر قابل پیش‌بینی است. به همین علت حتی اگرمنافع اسرائیل برای آمریکا مهم باشد که هست، به نظر نمی‌رسد اوباما ریسک اقدام‌های خارج از چارچوب سازمان ملل را بپذیرد، زیرا اوباما می‌داند مسئولیت تحمیل جنگی جدید در منطقه راهبردی خاورمیانه حتی می‌تواند به ابعاد جهانی نیز تبدیل شود.

بنابر این اگر اوباما نخواهد لکه ننگ آغاز جنگی ناخواسته را بر منطقه خاورمیانه پذیرا باشد، احتمالا خویشتن‌داری خود را حفظ می‌کند تا نتایج تحقیقات بازرسان سازمان ملل مشخص شود؛ در آن صورت آمریکا می‌تواند با تامل بیشتری درباره اقدام‌های آینده تصمیم‌گیری کند. 

البته در این میان موضع روسیه و چین هم حائز اهمیت است؛ مقامات روسیه و چین تمامی تلاش خود را به کار گرفته و می‌گیرند تا جنگ علیه سوریه انجام نگیرد. ولی وقتی آمریکا دست به حمله محدود علیه سوریه بزند، احتمالا وارد جنگ مستقیم با آمریکا نخواهند شد، چرا که این دو کشور ترجیح می‌دهند منافع بلندمدت خود را با وارد شدن به جنگ مستقیم با ایالات متحده آمریکا در خطر نیندازند به همین دلیل از همه امکانات دیپلماتیک خود برای خنثی کردن یکجانبه‌گرایی آمریکا در عرصه جهانی ، بهره می‌گیرند. 

البته سایر کشورهای منطقه خاورمیانه از جمله ایران نیز هر کدام فراخور امکانات خود و با توجه به منافع ملی خود در منطقه، برای مقابله با بروز جنگی جدید در منطقه اقدام خواهند کرد، زیرا این جنگ ابعاد بسیار وحشتناک‌تری نسبت به جنگ‌های افغانستان و عراق که هنوز هم آثار آن باقی است، خواهد داشت. 





نوع مطلب : سوریه، حمله به سوریه، امریکا، نظامی، سیاسی، تحلیل، بحران سوریه، 
برچسب ها : سوریه، حمله به سوریه، بحران سوریه، امریکا، حسن بهشتی‌پور، تحلیل،
لینک های مرتبط : لینک به منبع،



برای درک و پی بردن به اینکه رئیس جمهور امریکا حقیقتا به دنبال حمله به سوریه نیست، نیاز به نبوغ خاصی نیست. وی نمی‌خواهد رژیم اسد را سرنگون کند - اوباما جایگزینی برای اسد ندارد.


به جای حملاتی «ناگهانی و کوبنده»، پنتاگون این بار حرف از حملاتی «حساب شده و محدود» می‌زند. حمله بالقوه به سوریه از سوی امپراطوری انگلیسی زبان (امریکا و انگلیس) که به دلیل تمایلات ویرانگرانه‌اش شناخته می‌شود، «اقدامی صوری» به نظر می‌رسد. هیچ کس در امریکا، انگلیس، فرانسه و اسرائیل هنوز نگفته است که هدف از چنین حمله‌ای چیست؟ ابتکارات نظامی نهته در چنین حمله‌ای چه می‌تواند باشد؟ اما اساسی‌ترین سوال این است که چنین حمله نظامی چه نتایج مثبتی می‌تواند در بر داشته باشد؟ فکر می‌کنم باید اعتراف کنیم که دولت اوباما به همان میزان که وضعیت دچار اغتشاش است، سردرگم شده است.

به نظر می‌رسد دولت امریکا در مدت زمانی نسبتا کوتاه گرفتار همه دام‌های ممکن شده است. این دولت اکنون با القاعده (فرض می‌گیریم که چنین گروهی وجود دارد)، جنگ طلبان وهابی، تروریست‌های سلفی، اخوان المسلمین و دشمنان آنها یعنی اعراب سکولار متحد شده است. امریکا تلاش کرده که با همه این گروه‌ها مماشات کند اما ظاهرا در همه جبهه‌ها شکست خورده است. انداختن بمب روی سر مردم سوریه نیز انتظارات را برآورده نخواهد کرد و هیچ نتیجه مثبتی در بر ندارد. حمله «محدود» به دمشق شرکا و متحدان وهابی امریکا را خشنود نخواهد کرد؛ حتی ممکن است نتیجه معکوس در پی داشته باشد. فکر می‌کنم زمان آن رسیده است که اوباما در کل ِ دکترین مداخله جویانه امریکا تجدید نظر کند؛ اما آیا وی می‌تواند دست به چنین کاری بزند؟ آیا رهبران امریکا قادرند از طرف خود فکر کنند؟ آیا رهبران امریکا می‌توانند به منافع امریکا فکر کنند؟ آیا اصلا رهبران امریکا قادر به فکر کردن هستند یا اینکه صرفا با توجه به فشار لابی‌ها تصمیم گرفته و عمل می‌کنند؟

مدت زمانی است که رهبران امریکا آشکارا در وضعیت انزوا و بی‌تفاوتی قرار دارند. رهبران امریکا همانند رهبران دیگر کشورهای غربی، به جای مدنظر قرار دادن منافع ملی کشور خود، از یک طرف تحت فشار لابی‌ها و از سوی دیگر تحت هجمه گروه‌های فشار، تصمیم گیری می‌کنند. تصور من این است که هیچ ابرقدرتی در چنین شرایطی نمی‌تواند سلطه خود را حفظ کند. متعاقبا، امریکا در تلاش برای مماشات با لابی‌های گسترده و مختلف، به وضعیت تردید و تزلزلی رسیده که نهایتا به عجز سیاسی و ناتوانی دیپلماتیک این کشور منجر شده است.

این امر حاکی از چیزی است که بسیار ناراحت کننده و مخرب است: دموکراسی‌های غرب در حال تبدیل شدن به ابزار کشنده و قابل کنترل گروه‌های خارجی و لابی‌های قومی هستند. رهبران منتخب ما اساسا کشورهای خود را وارد جنگ‌هایی می‌کنند که دیگران و بیگانه‌ها بدنبال آن جنگ‌ها هستند. و زمانی هم که سیاستمداران ما جنگ‌هایی جنایتکارانه را آغاز می‌کنند، نه تنها خود را بلکه تک تک اعضای ملت خود را در جایگاه مقصر و مجرم می‌نشانند. 

راه حل بسیار ساده است: تمام اقدامات جنگی و تجاوزکارانه رهبران منتخب ما باید ابتدا از زیر نظر مردم گذشته و در فضای باز سیاسی در مورد آن بحث و گفت‌وگو شود. اوباما و کمرون باید استدلال دقیق خود را که منجر شد تصمیم بگیرند دست به اقدام نظامی بزنند ارائه دهند. آنها باید مدرکی معتبر و قاطع نشان دهند که اسد از سلاح شیمیایی علیه مردم خود استفاده کرده است. این برای ما کافی نیست که بدانیم کاخ سفید توانسته خود را متقاعد کند که اسد یک جنایتکار جنگی است. این واقعیت که بوش و بلر هرگز در دادگاه لاحه مورد مجازات قرار نگرفتند، عامل اصلی بی‌توجهی رهبران ما به قوانین و حقوق بین الملل است.

دقیقا زمانی که به نظر می‌رسید حمله امریکا به سوریه حتمی و قریب الوقوع است، انگلیس توانست وضعیت را آرام کند؛ پارلمان انگلیس با رد طرح حمله به سوریه، به اوباما فرصت داد تا در مورد تصمیم خود تجدید نظر کند. حتی ممکن است انگلیس در این زمینه از درخواست اوباما پیروی کرده باشد. ظاهرا یک نفر در انگلیس باید پی برده باشد که آغاز جنگ، آن هم در زمانی که تیم بازرسان سازمان ملل همچنان در حال تحقیق است، به سختی - اگر نگوییم ابدا - قابل توجیه است. بی‌ تردید، این مسئله که انگلیس در چه زمان و مقطعی این تصمیم را گرفت، امری مهم و حیاتی است؛ با این حال، به منظور نجات تمدن خود، ما باید ابزار سیاسی لازم را ایجاد کنیم که از جنگ طلبی رهبران خود و وارد شدن آنها به درگیری‌های خارجی و جنگ‌های جهانی بدون رضایت ما جلوگیری کند.

مترجم: احسان فتاحی





نوع مطلب : حمله به سوریه، سوریه، امریکا، نظامی، سیاسی، تحلیل، بحران سوریه، 
برچسب ها : امریکا، سوریه، حمله به سوریه، بحران سوریه، پرس تی وی، press tv،
لینک های مرتبط : لینک به منبع،


کیهان - شنبه 09 شهریور 1392 - شماره 20579

آمریکا ظرف 15 سال گذشته به 8 کشور اسلامی حمله کرده و سوریه نهمین کشور مسلمان است که در معرض تهدید قرار دارد.
روزنامه گاردین با انتشار این خبر نوشت: حمله کشورهای غربی به جهان عرب، تهدیدها را از بین نمی‌برد بلکه راه را برای تشدید واکنش‌های خصمانه خواهد گشود.
روزنامه انگلیسی گاردین درخصوص نتیجه حمله به سوریه هشدار داد و نوشت: حمله کشورهای غربی به جهان عرب، تهدید سلاح شیمیایی را از بین نخواهد برد، بلکه راه را برای تشدید واکنش‌های خصمانه خواهد گشود.
این روزنامه نوشت: حمله احتمالی آمریکا به سوریه نهمین مداخله نظامی مستقیم غرب ضد یک کشور عربی یا مسلمان طی 15 سال گذشته است زیرا عملیات نظامی غرب در کشورهای سودان، افغانستان، عراق، لیبی و مالی و حملات خونین هواپیماهای بدون سرنشین به یمن، سومالی و پاکستان در زمره حمله به کشورهای اسلامی است.
گاردین افزود: انگلستان و فرانسه این دو قدرت استعمارگر گذشته که خاورمیانه را میان خود تقسیم کرده بودند، طبق عادت، خود را برای مشارکت در مداخله نظامی آماده می‌کنند.
گاردین خاطر نشان کرد: زمانی که نوبت عراق و سودان رسید، گزارشهای اطلاعاتی از وجود سلاح کشتار جمعی در قلب منطقه خبر داد که با حملات غربیها روبرو خواهد شد، آمریکا و دوستانش نیز پیش از اعلام نتیجه گزارشهای بازرسان سازمان ملل متحد درباره استفاده از سلاح‌های ممنوعه، خود نتیجه مورد نظر و مطلوبشان را اعلام می‌کنند و بار دیگر برای عبور از شورای امنیت برنامه‌ریزی و مداخله نظامی را کاملا اقدامی بشردوستانه معرفی می‌کنند در حالی که در به دست آوردن تایید مردم خود ناکام می‌مانند.
این روزنامه نوشت: تاکنون دلیل قاطعی مبنی بر استفاده از سلاح‌ شیمیایی و نوع آن وجود ندارد، چه رسد به اینکه طرف استفاده‌کننده مشخص باشد، اما قدرتهای غربی و هم‌پیمانان آنان از جمله مخالفان سوری اصرار دارند که ارتش نظامی سوریه از آن استفاده کرده اما دولت سوریه در دمشق و حامیان بین‌المللی آن مانند روسیه و ایران، مخالفان سوری را مسئول استفاده از سلاح شیمیایی می‌دانند.
گاردین افزود: هیچ دلیل معقولی برای متهم کردن این کشور به استفاده از سلاح شیمیایی وجود ندارد به ویژه اینکه نیروهای آن اخیرا موفقیت‌های پی در پی داشته‌اند و بعید نیست مخالفان سوری متهم به استفاده از سلاح شیمیایی باشند.

 




نوع مطلب : نظامی، خبر ویژه کیهان، سیاسی، تحلیل، بحران سوریه، 
برچسب ها : امریکا، غرب، حمله به سوریه، بحران سوریه، سوریه، جهان اسلام، کشورهای اسلامی،
لینک های مرتبط :


کیهان - شنبه 09 شهریور 1392 - شماره 20579

تحریک به جنگ‌افروزی علیه سوریه، دامن دولت انگلیس را گرفت.
تحلیل‌گران اروپایی معتقند رأی منفی مجلس عوام انگلیس به طرح دولت کامرون برای همراهی در حمله به سوریه، نه تنها رأیی تحقیرآمیز برای دولت وابسته به حزب محافظه‌‌کار است بلکه دورنمای نخست‌وزیری دیوید کامرون را نیز تیره و تار کرده است.
مجلس عوام انگلیس روز پنج‌شنبه با درخواست کامرون برای همراهی با آمریکا در حمله به سوریه مخالفت کرد. 285 نماینده با این درخواست مخالفت کردند و تنها 272 نماینده موافق این طرح بودند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، دیوید کامرون پس از اعلام نتایج رای‌گیری در مجلس گفت: «کاملا واضح است که پارلمان بریتانیا که منعکس‌کننده خواسته‌های مردم بریتانیا است، نمی‌خواهد ارتش این کشور وارد این عملیات شود.» وی افزود: دولت نیز اقدامی نا همسو با خواسته‌های قانون‌گذاران انجام نخواهد داد.
فیلیپ هاموند، وزیر دفاع بریتانیا هم تاکید کرده که این کشور نمی‌تواند در حمله نظامی به سوریه مشارکت کند. به گفته او، خودداری بریتانیا از مشارکت در این عملیات «ایالات متحده را ناامید خواهد کرد.»
بیشتر بخوانید: مخالفت‌های جهانی با حمله نظامی به سوریه دویچه وله از قول تحلیلگران نوشت: رأی منفی مجلس عوام به طرح نخست‌وزیر بریتانیا، رأیی تحقیرآمیز بوده که حتی می‌تواند از احتمال انتخاب مجدد او به سمت نخست‌وزیری در سال 2015 بکاهد. گفته می‌شود از سال 1782 به این سو، این نخستین باری است که طرح نخست‌وزیر بریتانیا برای آغاز جنگ علیه یک کشور دیگر با رأی منفی مجلس مواجه می‌شود.
کامرون در نشست مجلس عوام اذعان کرد که دلیل قاطعی وجود ندارد که معلوم کند کدام طرف جنگ در سوریه از سلاح شیمیایی استفاده کرده است.
شبکه دولتی انگلیس نیز رأی منفی مجلس عوام به درخواست نخست‌وزیر را دردسر برای کامرون توصیف کرد و نوشت: «تحلیلگران از رأی منفی مجلس عوام به عنوان یک شکست برای کامرون نام برده‌اند. در تاریخ نوین بریتانیا شکست دولت در پارلمان در رابطه با موضوع‌های مربوط به جنگ و صلح بی‌سابقه است. بدین ترتیب بریتانیا در هیچ حمله نظامی علیه سوریه شرکت نخواهد کرد و آمریکا مدافع اصلی اقدام علیه سوریه را از دست داده است». 
بی‌بی‌سی تصریح کرد: «اما ضربه اصلی در بریتانیا به دیوید کامرون وارد شده است. شکاف داخل حزب محافظه‌کار که او برای ترمیمش بسیار تلاش کرده بود، بار دیگر عیان شده است. مهم‌تر این که، مردی که قصد دارد جایگزین آقای کامرون به عنوان نخست‌وزیر شود، اد میلیبند، رهبر حزب کارگر، این فرصت را پیدا کرده است تا بر ادعای ضعیف بودن او صحه بگذارد. تبعات رأی منفی مجلس عوام تا مدت‌ها حس خواهد شد».




نوع مطلب : نظامی، خبر ویژه کیهان، سیاسی، تحلیل، بحران سوریه، 
برچسب ها : انگلیس، کامرون، سوریه، بحران سوریه، حمله به سوریه،
لینک های مرتبط :


کیهان - شنبه 09 شهریور 1392 - شماره 20579

فرمانده کل سپاه پاسداران تاکید کرد: صهیونیست‌ها باید بدانند که حمله نظامی آمریکا به سوریه نه تنها به نجات این رژیم جعلی از چنگ مقاومت منجر نخواهد شد بلکه حمله به سوریه به معنای نابودی قریب‌الوقوع اسرائیل خواهد بود.
سردار سرلشکر محمدعلی جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در گفت‌وگو با تسنیم با اشاره به تهدیدهای اخیر آمریکا مبنی بر حمله نظامی به سوریه گفت: دولت آمریکا و برخی متحدانش طی سال‌های اخیر از طریق حمایت‌های همه جانبه و مجهز کردن تروریست‌ها به انواع و اقسام سلاح‌ها به دنبال ضربه زدن به خط مقاومت در منطقه بودند و هم‌اکنون به نظر می‌رسد پس از شکست مفتضحانه سناریوی جنگ نیابتی از سوی تروریست‌ها از ملت مقاوم سوریه، به تهدید نظامی مستقیم روی آوردند.
وی تاکید کرد: آمریکایی‌ها علی‌رغم تجربه‌های تلخ فراوان در افغانستان و عراق، در صورت اقدام نظامی علیه سوریه، دومینوی شکست‌های خود را تکمیل و فضاحت‌بارترین شکست تاریخی را تجربه خواهند کرد و سوریه به قتلگاه و معرکه‌ای بسیار خطرناک‌تر از ویتنام و در واقع مبدل به ویتنام2 برای آمریکا خواهد شد.
فرمانده کل سپاه پاسداران با اشاره به اینکه به نظر می‌رسد دولت آمریکا بار دیگر تحت تاثیر لابی صهیونیست‌ها تهدید به حمله نظامی کرده است، گفت: صهیونیست‌ها باید بدانند که حمله نظامی آمریکا به سوریه نه تنها به نجات این رژیم جعلی از چنگ مقاومت منجر نخواهد شد بلکه حمله به سوریه به معنای نابودی قریب‌الوقوع اسرائیل خواهد بود.
سرلشکر جعفری با اشاره به بهانه‌جویی آمریکا در تهدید دروغین استفاده از سلاح شیمیایی توسط دولت سوریه گفت: مردم جهان به ویژه مسلمانان منطقه هنوز بهانه دروغین آمریکا برای حمله نظامی به عراق را فراموش نکرده‌اند، آنجا که آمریکا با ادعای وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق به این کشور حمله کرد و پس از سال‌ها حضور نظامی و قتل عام هزاران نفر از مردم غیرنظامی و بی‌گناه عراق اعلام کرد که در برآورد اطلاعاتی خود اشتباه کرده و چنین سلاح‌هایی در عراق وجود خارجی نداشته در نهایت مجبور به عذرخواهی از افکار عمومی دنیا شد.
وی اضافه کرد: برخی دولت‌های منطقه و رژیم‌های مرتجع عربی که از حمله نظامی به سوریه حمایت می‌کنند نیز باید بدانند که آتش این جنگ‌طلبی تنها به سوریه محدود نخواهد شد و دامن همه جنگ‌افروزان و حامیان آنها را خواهد گرفت.




نوع مطلب : نظامی، خبر ویژه کیهان، سیاسی، تحلیل، بحران سوریه، 
برچسب ها : سرلشکر جعفری، جعفری، سوریه، بحران سوریه، ایران، امریکا،
لینک های مرتبط :


کیهان - شنبه 09 شهریور 1392 - شماره 20579

هفته‌نامه آمریکایی تایم در گزارشی درباره تحولات سوریه نوشت: دیپلماسی با ایران کلید پایان دادن به جنگ سوریه است.
به گزارش فارس در گزارش روز پنج‌شنبه مجله آمریکایی تایم ضمن اشاره به تعداد افرادی که در سوریه بر اثر جنگ دو ساله در این کشور کشته یا آواره شده‌اند، آمده است: «دیپلماسی با سوریه مستلزم تعامل کامل با روسیه و به خصوص ایران است؛ دو کشوری که از نفوذ بر روی دمشق برخوردار هستند. در غیر این صورت، جنگ با سوریه احتمالا بدون آنکه چشم‌‌اندازی برای آن وجود داشته باشد، بدون پایان ادامه خواهد یافت.»
در ادامه این گزارش تصریح شده است که رهبران ایران درباره تبعات مداخله نظامی در سوریه هشدار داده‌اند اما موضع تهران درباره سلاح‌های شیمیایی و درباره سوریه ممکن است پنجره‌ای برای تعامل با این کشور باز کند.
از سوی دیگر روزنامه یو‌اس‌ای‌تودی آمریکا نیز در گزارشی به قلم آریل کوهن کارشناس ارشد بنیاد هرتییج نوشت: حکومت بشار اسد و ایران و حزب‌الله قول داده‌اند هرگونه حمله آمریکا به سوریه را تلافی کنند و ما باید این تهدیدات را جدی بگیریم.
در ادامه گزارش این روزنامه آمده است: اگر ایران تصمیم بگیرد بر ضد متحدان آمریکا اقدامات تلافی‌جویانه انجام دهد، گستره این تهدید ممکن است نه تنها دامن اسرائیل بلکه دامن کشورهای عربی متحد آمریکا مانند عربستان سعودی، امارات عربی متحده و اردن را هم بگیرد. کوهن احتمال می‌دهد ایران برای تلافی درصدد برآید تنگه هرمز را ببندد، 20 درصد نفت جهان از این آبراه صادر می‌شود.




نوع مطلب : نظامی، خبر ویژه کیهان، سیاسی، تحلیل، بحران سوریه، 
برچسب ها : هفته نامه تایم، تایم، کیهان، بحران سوریه، ایران، امریکا،
لینک های مرتبط :



آیا فتیله جنگ آمریکا در سوریه نم کشیده است؟ چهارشنبه گذشته اعلام شد حمله آمریکا و متحدانش به سوریه روز پنج‌شنبه آغاز می‌شود و 3 روز ادامه خواهد داشت. پنج‌شنبه اما روز خوبی برای آمریکا نبود. اوباما و کامرون -به اضافه اولاند- ابتدا در شورای امنیت با مانع روسیه و چین روبرو شدند. شوک دوم را مجلس عوام انگلیس به دیوید کامرون داد، هنگامی که معلوم شد 272 نماینده موافق جنگ از عهده 285 نماینده مخالف برنیامده‌اند و نه تنها مجلس عوام، ترمز دولت انگلیس را کشیده بلکه آشکار شده که اکثریت حزب حاکم در پارلمان نیز زیرسوال رفته است. این اولین‌بار از سال 1782 به این طرف است که طرح نخست‌وزیر برای آغاز جنگ علیه کشور دیگر با رأی منفی پارلمان مواجه می‌شود. همزمان 140 عضو مجلس نمایندگان آمریکا از اوباما خواسته‌اند پیش از هر نوع اقدام نظامی موافقت کنگره را جلب کند. جان بوینر رئیس مجلس نمایندگان از اوباما خواسته تا هدفش از اقدام نظامی به سوریه را توضیح دهد. فعلا تب تند روز چهارشنبه به عرق سرد نشسته است. گویا فتیله‌ای که رژیم‌های آمریکا، انگلیس، اسرائیل و عربستان برای چاشنی انفجار جنگ تدارک کردند، برخلاف 12-10 سال قبل نم کشیده و به این سادگی آتش نمی‌گیرد.
بیش‌فعالی مشخصا در رفتار 3 رژیم آمریکا، سعودی و صهیونیستی موج می‌زند. اما هر بیش‌فعالی‌ای نشانه ابتکار عمل نیست. حرکات کسی که وسط یک باتلاق پا نهاده، گاه چشمگیر است اما الزاما نشانه ابتکار عمل و تدبیر نیست. اینکه بپرسیم آیا آمریکا و اسرائیل و عربستان وارد جنگ سوریه می‌شوند یا خیر، در اصل سوال غلطی است. آنها از فروردین 1390 - دو سال و نیم پیش- به صورت پیدا و پنهان جنگ با سوریه را آغاز کرده‌اند اما به اذعان برخی مقامات اطلاعاتی اسرائیل هیچ توقع نداشتند جنگ سوریه بیش از چند هفته یا حداکثر چند ماه طول بکشد همان‌گونه که پیش‌بینی نمی‌کردند اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل در سال 1982، ضربه‌ای به رژیم تل‌آویو بزند که دیگر نتواند کمر راست کند. سر بر آوردن حزب‌اله و سپس حماس و جهاد اسلامی و اکنون «سوریه جدید» از دل این همه جنگ برای محور شرارت «غربی-عبری-عربی» فاجعه در فاجعه است. سوریه نهمین کشور اسلامی است که در 15 سال اخیر در معرض جنگ‌افروزی محور شرارت قرار می‌گیرد اما توالی این جنگ‌ها سند ابتکار عمل این محور نیست. اگر جز این بود رژیم صهیونیستی به ریسک بزرگ در جوار مرزهای فلسطین اشغالی تن نمی‌داد و رژیم سعودی و آمریکا علنا- به تعبیر رابرت فیسک در ایندیپندنت- هم جبهه القاعده نمی‌شدند.
با این همه از 4-3 ماه پیش معلوم شد که جنگ در سوریه مغلوبه شده و ارتش با کمک حزب‌الله و دفاع الوطنی و مشورت‌های راهبردی ایران در حال پایان دادن به کار گروه‌های مسلح و تروریست در مناطقی نظیر حمص و حلب و القصیر و حومه دمشق است. فتح‌الفتوح «القصیر» ضرب شست جانانه به 2 سال جنگ‌جهانی علیه سوریه بود و برق از سر استراتژیست‌های نظامی و سیاسی غرب پراند. اتهام کاربرد تسلیحات شیمیایی در چنین شرایطی از سوی آمریکا و انگلیس علم شد. آیا معقول است که طرف پیروز جنگ متوسل به سلاح شیمیایی آن هم نه علیه تروریست‌ها و گروه‌های مسلح دشمن بلکه علیه شهروندان و کودکان حومه دمشق شود؟! به راستی چرا از گروه‌های مسلح مورد حمایت غرب کسی در این به اصطلاح حمله شیمیایی کشته نشد و قربانیان صرفا کودکان و شهروندان غیرنظامی‌اند؟! آمریکایی‌ها و متحدان آنان در پاسخ به این قبیل سوالات همان‌قدر بی‌سروسامانند که در هدفگذاری حمله مدعایی. آنها از هدف 2 سال پیش براندازی رژیم سوریه و ادعای اوباما مبنی بر اینکه «اسد باید برود» به «نقطه‌زنی موشکی 3 روزه» و «تنبیه رژیم سوریه» عقب‌ نشستند و حالا پس از یک هفته هارت و هورت به معنای واقعی کلمه، آقای اوباما به شبکه PBS می‌گوید «درباره حمله به سوریه هنوز تصمیمی گرفته نشده است». آیا آنها اول شلتاق می‌کنند و حرف می‌زنند و رجز می‌خوانند و سپس درباره پیامدهای آن فکر می‌کنند؟ آیا آنها فهمیده‌اند که روزگار «بزن درو»یی سپری شده است؟ حقیقتا در مغز کسانی چون باراک اوباما و چاک هیگل وزیر جنگ آمریکا چه می‌گذرد؟ 
پاسخ این سوال را که در مغز اوباما و هیگل چه می‌گذرد، باید به سخنان رابرت گیتس وزیردفاع اسبق دولت اوباما در بهمن 1389 ارجاع داد که به عنوان ژنرال دارای سابقه ریاست سازمان سیا به افسران دانشگاه نظامی وست پوینت گفت «هر وزیر دفاعی که پس از این رئیس‌جمهور را برای لشکرکشی به خاورمیانه و آسیا ترغیب کند، حتما مغزش معیوب است و مغز او باید آزمایش و مداوا شود». مسئله آمریکا این نیست که می‌تواند جنگی را آغاز کند یا خیر، بلکه مهم این است که جمع کردن پهنه جنگ و محدوده زمانی و مکانی آن از اختیار آنان خارج است. انفجار مقر تفنگداران آمریکایی در بیروت یک سال پس از اشغال لبنان توسط رژیم صهیونیستی (23 اکتبر 1983) که منجر به هلاکت 241 نظامی آمریکایی شد، شروع مدلی پیش‌بینی‌ناپذیر از این جنگ‌های نامتقارن است و طبیعتا توانایی امروز دفاع‌کنندگان، ده‌ها برابر 30 سال پیش ارزیابی می‌شود. مثلا تصور کنید یک ناو جنگی آمریکا درست مقابل ناظران چهارسوی دریای مدیترانه طعمه انفجار از زیر و رو و آسمان و دریا شود یا پنجه مرگ به حیفا و تل‌آویو گسترش یابد. عملیات استشهادی در سوریه 30 سال پیش فاقد مفهوم بود اما اکنون غیر از ده‌ها هزار سوری آماده عملیات استشهادی- به نوشته گاردین- ده‌ها خلبان این کشور نیز برای عملیات شهادت‌طلبانه اعلام آمادگی کرده‌اند و به همه اینها علاوه کنید ‌صدها هزار دلاور غیوری که در چهارگوشه جهان اسلام سالها برای زدن به قلب دشمن روزشماری کرده‌اند و خبط وخطای محور شرارت، دست بسته آنان را برای هرگونه دفاع مشروع خواهد گشود. 
سوریه، نه افغانستان است و نه عراق که اگر چنین بود باید ظرف چند روز تا چند هفته- درست مانند سالهای 2001 و 2003 میلادی- در برابر جنگ‌افروزی غرب سقوط می‌کرد. اوضاع آمریکایی‌ها اگر در عراق و افغانستان خوب بود مجبور به تخلیه یا تصمیم‌گیری به انجام آن نمی‌شدند. به رغم گذشت 3 سال صدای سیلی آبداری که ژنرال 4 ستاره «مک کریستال» نواخت همچنان در گوش اوباما زنگ می‌زند. این فرمانده آمریکایی نیروهای ناتو و ائتلاف در افغانستان تیرماه 1389- ژوئن 2010- گویا که از جنگ به ستوه آمده باشد، مصاحبه‌ای تکان‌دهنده انجام داد و همین به اخراج وی انجامید. مک کریستال در آن مصاحبه گفته بود «ترسوها در کاخ‌سفید نشسته‌اند. کسانی چون جو بایدن معاون رئیس‌جمهور، دلقک و حیوان‌هایی زخم خورده‌اند. بحران افغانستان را با فرمول‌های غربی نمی‌توان حل کرد. وقتی با اوباما ملاقات کردم، او اصلا شناختی نداشت و از بحران افغانستان سر درنمی‌آورد. ملاقات با او مأیوس‌کننده بود». 2 سال پس از این شوک بزرگ، مشاور ژنرال اودیرنو فرمانده نیروهای اشغالگر در عراق به صف یاغیان پیوست و داغ مک کریستال را برای اوباما و پنتاگون تازه کرد.
«اما اسکای» مشاور ژنرال اودیرنو در استخدام ارتش آمریکا و مدتی فرماندار غیرنظامی کرکوک بود که 10 سال در بیت‌المقدس اشغالی فعالیت کرده و متخصص امور اعراب است. گاردین ضمن مصاحبه با اسکای در تاریخ اول مرداد 1391 می‌نویسد «مشاور ژنرال اودیرنو پس از چند سال حضور در عراق با نگرانی می‌گوید غرب باید منتظر انتقام این جنگ باشد. چرا هیچ کدام از مقامات دو سوی آتلانتیک (آمریکا و انگلیس) قبل از حمله به عراق برنامه صحیحی نداشتند و به این خاطر بازخواست نشدند؟ من نگران تاثیراتی هستم که ماجرای عراق بر جهان عرب باقی گذاشته است. اشتباه عراق، در افغانستان نیز تکرار شده است. سیاستمداران دو سوی آتلانتیک باید به خاطر این دو جنگ فاقد استراتژی و برنامه‌ریزی مواخذه شوند. غرب از فهم اینکه چرا این قدر خشونت به بار آورده، ‌درمانده است. ما بعد از 10 سال جنگ دشمنان بیشتری را به وجود آوردیم. ممکن است از نظر سیاستمداران ما با بیرون کشیدن نیروها، همه چیز پایان یافته باشد اما از نظر جهان اسلام، پایان نیافته است. صدها هزار مسلمان در افغانستان و عراق کشته شدند. باید از خود بپرسیم چرا چنین فجایعی پدید آمد؟ و آنها سال‌های بعد چگونه انتقام خواهند گرفت؟ ما از محدودیت قدرتمان درس و عبرت نمی‌گیریم.» سخنان کریستال و اسکای، عصاره ارزیابی میدانی ده‌ها آمریکایی و انگلیسی حاضر در متن «جنگ جهانی چهارم» است که می‌دانند گزینه‌های پیش روی رژیم‌های متبوع آنان در معرض اشباع شدن و قفل شدگی کامل است؛ اگرنه لازم نبود مثلا تونی بلر برای جنگ‌افروزی به کمیته تحقیق چیلکات در انگلیس احضار شود یا دیوید کامرون با «نه» - به تعبیر دویچه وله تحقیرآمیز- پارلمان روبرو شود.
رژیم آمریکا 12 سال پیش با تحریک انگلیس و اسرائیل وارد فاز جنگ‌هایی شد که نومحافظه‌کارانی چون مایکل هیدن و جیمز وولسی (روسای سازمان سیا) از آن به عنوان جنگ جهانی چهارم با 23 کشور اسلامی یاد کردند. هدف از این جنگ انهدام اسلام سیاسی و تغییر نقشه و مرزهای جهان اسلام عنوان شد اما آمریکا به عنوان مثال فقط در عراق نه تنها همه چیز را از دست داد و با بلاهت تمام بستر روی کار آمدن اسلامگرایان متحد ایران را فراهم آورد، بلکه تابوت 4474 نظامی خود را که عمودی به عراق رفته و حالا افقی برمی‌گشتند پذیرا شد. هزینه‌های هنگفت دو جنگ عراق و افغانستان بالغ بر 6 هزار میلیارد دلار برآورد می‌شود و سوال این است که بدهکارترین دولت جهان- با قریب 17 هزار میلیارد دلار بدهی- قرار است از فاز جنگ نیابتی نافرجام که هزینه‌های آن بر دوش عربستان و قطر و ترکیه افتاد، به فاز جنگ و خسارت مستقیم برگردد؟!
آمریکا در این 12 سال پر از حماقت هر آنچه در چنته داشت رو کرد. اما جبهه و محور مقاومت هنوز برگ‌های برنده و رو نشده بسیاری دارد که چشمه‌هایی کوچک از آنها را در جنگ‌های 33 روزه، 22 روزه و 7 روزه رو کرد. مقامات آمریکا و انگلیس در این یک هفته زیادی حرف زدند اما ولی امر جبهه مقاومت و بیداری اسلامی هنوز چند جمله حکیمانه بیشتر نگفته است؛ آمریکایی‌ها بدانند مطمئنا از این مسئله ضرر خواهند کرد همچنان که در عراق و افغانستان ضرر کردند. این دخالت‌های نظامی نفرت ملت‌ها را نسبت به آنها زیاد می‌کند و آنان را در منطقه بدنام‌تر می‌کند، به علاوه که هیچ آینده روشنی ندارد... منطقه مثل انبار باروت است.
فعلا که گویا فتیله جنگ‌افروزی آمریکا نم کشیده است.





نوع مطلب : نظامی، سیاسی، تحلیل، بحران سوریه، 
برچسب ها : کیهان، یاداشت روز، بحران سوریه، امریکا، حمله نظامی،
لینک های مرتبط :


تأکید روسیه، آمریکا و اخضر ابراهیمی بر حل مسالمت‌آمیز بحران سوریه

 معاونین وزرای امور خارجه روسیه و آمریکا و نماینده ویژه سازمان ملل و اتحادیه عرب در امور سوریه، در نشست سه‌جانبه روز جمعه خود در ژنو بر حل و فصل مسالمت‌آمیز بحران سوریه تاکید کردند.

خبرگزاری فارس: تأکید روسیه، آمریکا و اخضر ابراهیمی بر حل مسالمت‌آمیز بحران سوریه

 به نقل از پایگاه خبری-اینترنتی «راس بالت»، نمایندگان روسیه و آمریکا و نماینده ویژه سازمان ملل و اتحادیه عرب در امور سوریه روز جمعه در دیدار سه‌جانبه خود در ژنو بر حل و فصل مسالمت‌آمیز اوضاع در سوریه تاکید کردند.



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : بحران سوریه، امریکا، روسیه، اخضر ابراهیمی، راس بالت، فارس نیوز، onlinedoc،
لینک های مرتبط :


/مشروح/ الاخبار فاش کرد
جزئیات «طرح راهبردی» بشار اسد درباره آینده سوریه

خبرگزاری فارس: روزنامه لبنانی الاخبار از طرح راهبردی بشار اسد رئیس جمهوری سوریه برای حل بحران این کشور خبر داد؛ بر اساس این طرح، اسد بر نامزدی خود در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۴ تاکید خواهد کرد.

خبرگزاری فارس: جزئیات «طرح راهبردی» بشار اسد درباره آینده سوریه

به گزارش خبرگزاری فارس، روزنامه لبنانی «الاخبار» در شماره امروز خود در مقاله‌ای به قلم «ناصر شراره»، نویسنده لبنانی از سخنرانی سخن گفت که قرار است، به زودی «بشار اسد»، رئیس جمهوری سوریه تحت عنوان سخنرانی راهبردی بحران سوریه آن را ایراد کند.



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : بحران سوریه، امریکا، روسیه، بشار اسد، فارس نیوز، مثل یک اتاق شلوغ، تروریست،
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 14 دی 1391 :: نویسنده : امید امیدی
بحران سوریه چگونه آغاز شد(2)
در منطقه "الزهرا"، واقع در شهر حمص، 30 دختر شیعه را بازداشت کرده و آنها را به صورت عریان در منطقه "خالدیه" که به منطقه سلفیان مشهور است گرداندند و به آنان لقب "برده" دادند.
گروه بین‌الملل مشرق-- در گزارش قبل به نقش آل سعود در آغار بحران سوریه پرداختیم اما در این گزارش سعی شده به خیانت‌هایی که اطرافیان اسد به وی کرده‌اند و همچنین نقش اخوان المسلمین و پناهندگان سوری در این بحران بررسی شود.

در شهر "درعا" که آتش تحولات سوریه از آنجا شروع شد، شخصی به نام "عاطف نجیب" که مسئولیت امنیتی شهر درعا را در اختیار داشت از نزدیکان بشار اسد بود. وی در زمان مسئولیت خود با مردم به صورت استبدادی رفتار می‌کرد و این اقدامات را "دستورات بشار اسد" نام گذاری کرده بود. 


عاطف نجیب



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : بحران سوریه، القاعده، سلفی ها، مشرق، مثل یک اتاق شلوغ، عربستان، بشار اسد،
لینک های مرتبط :


چگونه بحران سوریه آغاز شد؛ (1)
از ازدواج با دختران سوری تا تربیت کودکان انتحاری+عکس 
بعدها برای بچه‌هایی که از پدران سعودی متولد شده بودند؛ مؤسسه‌ای عربستانی به نام جمعیت "امل" تشکیل شد. این موسسه به پایگاهی ثابت برای فعالیت نفوذی‌های عربستان یا همان دستگاه اطلاعات عربستان تبدیل شد تا جاسوسان عربستانی به بهانه دیدار با بچه‌های خود در سوریه، به صورت مداوم توانایی سفر به این کشور را داشته باشند.
گروه بین‌الملل مشرق-- بحران سوریه از سال 2000 میلادی با ورود تعداد زیادی از مؤسسات سعودی، تحت پوشش جمعیت‌های خیریه و انسان دوستانه به این کشور آغاز شد. در آن دوره "بندر بن سلطان" از سران اصلی جریان وهابیت سعودی، به افراد خود دستور داد تا به سوریه سفر کرده و با زنان سوری ازدواج کنند. این افراد که به بهانه ازدواج با دختران سوری وارد سوریه شدند؛ در اصل از جاسوسان سرویس اطلاعاتی عربستان بودند. آنها پس از ورود به سوریه در منطقه "خالدیه"، واقع در شهر حمص ساکن شدند، اکثر مردم این منطقه، مسلمانان سنی مذهب و انسان‌های بی‌سواد هستند و زندگی آنها عشیره‌ای است و تعصبات جاهلیت دارند.


ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : سوریه، آل سعود، بحران سوریه، مثل یک اتاق شلوغ، عربستان، سلفی،
لینک های مرتبط :


تحسین الحلبی، تحلیل‌گر سیاسی از دمشق در مصاحبه با پرس تی‌وی

یک تحلیل‌گر سیاسی به پرس تی‌وی گفته است که طرح شش ماده‌ای ایران و ژنو بهترین راه برای پایان دادن به ناآرامی سوریه است.


ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : تحسین الحلبی، presstv، مثل یک اتاق شلوغ، پرس تی وی، سوریه، پیشنهاد ایران، بحران سوریه،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب